Ég sagðist aldrei skrifa hérna nema þegar ég er á ferðalagi eða nýkomin úr ferðalagi og það virðist enn eiga við. Nú er ég sem sagt komin alla leið til Akutan í Alaska sem er nákvæmlega hérna.
Í alvöru talað, er hægt að vera meira á hjara veraldar? Ég trúi bara varla að ég sé virkilega hérna. Það sem gerir þetta líka óraunverulegra að landslagið er bara eins og heima og m.a.s. frekar kalt til að innsigla þetta alveg. Ósköp heimilislegt allt.
Ferðalagið gekk annars ekki neitt ofboðslega vel. Það byrjaði á því að Icelandair vélin varð fyrir eldingu rétt áður en við lentum í Minneapolis. Það var búinn að vera frekar mikil ókyrrð og svo skyndilega kom fjólublár blossi sem lýsti upp alla vélina... frekar óþægilegt. Þrumuveðrið varð svo til þess að vélinni til Seattle seinkaði og ég var ekki komin þangað fyrr en þrjú um nóttina. Ég átti svo reyndar alveg hreint indælan dag í Seattle þar sem ég tók lífinu bara með ró, rölti um borgina, fór upp í space needle, borðaði geggjað góðan mat og drakk nokkrar margarítur. Ég get ekki mikið kvartað yfir því.
Ég þurfti hins vegar að rífa mig á fætur klukkan þrjú um nóttina þarna á eftir til að drífa mig í flug til Anchorage. Það var svo ekki að spyrja að því að ég var rétt sest út í vél þegar einhver fáviti keyrði á vænginn á vélinni eins og ekkert væri eðlilegra! Þá var það bara aftur út úr vélinni og upp í aðra vél sem þýddi auðvitað klukkutíma seinkun. Loksins var flogið til Anchorage en þegar þangað var komið var svo stutt í næsta flug að ég hljóp eins og geðsjúk um flugvöllinn endilangan til að reyna að ná því. Þegar ég kom að hliðinu var þá auðvitað klst seinkun á því flugi líka svo ég hefði getað flýtt mér aðeins hægar. Flugvélin sem ég flaug með til Dutch Harbor var frekar áhugaverð, pínulítil og vaggaði svo mikið í flugtakinu að hjartað á mér tók dýfur en hún komst þetta svo sem vandræðalaust.
Þegar ég loksins var komin heil á húfi til Dutch Harbor var mér sagt að líklega myndi sjóflugvélin ekki getað flogið til Akutan vegna þoku. Mér fannst ekkert rosalega leiðinlegt að þurfa ekki að fara um borð í þetta flygildi en leist aftur á móti ekki á blikuna þegar mér var sagt að ef það yrði ekki flogið yrði ég að fara með einhverjum fiskibát sem væri 5 klst á leiðinni. Ég var auðvitað nýbúin að missa af honum (en ekki hvað) svo ég þurfti að bíða til klukkan 3 um nóttina til að ná honum aftur. Báturinn var svo sem ekki svo slæmur og reyndar alveg ótrúlega hreinn miðað við að þetta var lítill fiskibátur á hjara veraldar og það var algjörlega lygnt í sjóinn svo það var ekkert gubb í gangi. Ég steig á land klukkan 9:30 í morgun og ég verð að segja að þetta er freeeekar sérstakur staður. Meira af því seinna.
Posted by kristingroa at 09.06.08 04:29